از عشـق به جـز زمـزمـه اي هيـچ نمانده
امـّـا دِلِ مـا را بـه چـه روزي كـه نشانده
من جرأتِ ابـراز نَـدارم ؟! ... چه دُروغي -
چشمانِ دهن لـق كه بـه گـوشت َنرِسانده!
از دور ، قشنگ است عُبـور از دل آتــش
وقـتي كـه خـدا ، مزّه ي خود را نچشانده!
من بي كَس و كارم چه بگويم كـه خدا را
سرمايـه ي عشـقِ تو بـه اين شعـر كشانده
كـوچك تَـر از آن ام كـه بـرايت بنـويسم
ايـن مـرد به جـز مشق شما درس نخوانده
از خيْـرِ تـو دل كَنـدْ ، ببين رفته و حتّــي
آثارِ تـو بـر رويِ سَـــرش را نَـتِِـكانـده
+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1385ساعت 4:8 توسط محمد فرخ طلب
|
سلام دوستان عزیز:
خب شروعی دوباره . اما نظرات شما عزیزان رو از دست دادم . اما باز هم منتظرم ...
نشستــه اي بــه دلـم، بـا تمــام شــك و گمـان!!
خــدا بـه خيــر بـيـــارد خـداي خــــوب جهان
نـــوازشي كُــــن و مـــن را بگيـــر زيـــر پرت
دُرسـت مثـــل ِپــري خــانـُــمي قشـنـگ و جوان
رسيـــدنم به تـو حتمـي است گـوش شيــطان كـر!
مــرا بــه رســــم قـشنـگـــت مقـــابــلت بنشان
منـي كـه دل خـوشي ام بغـض هـاي تـوي گلـوست
مــرا بــه سمـت شكفـتـن بــه سمـت خـود برسان
بـهــار،آمـــده امـــا هنــــوز تـــوي خُــــودَم
گـــرفتــه ، خستـــه و سردم ، بــدون نــام و نشان
هميـشــه تـــوي اتــاقــــم دو مــاه مهمــان است
دو مـاه مشــكي و زيـبـــا دو مـــاه تيــــز و كمان
كنــار گـــوشـه ي قلبت بگـــو كه سـهم من است!
مـــرا بـه سمـت جنـــــوبي تـَـريـن ِ خـود بكشان!
دوبـــاره بـا تــواَم امـّـا بـــــدون شـــك و گمان
فقــط بيـــا كمــي از شهــــد خـود به مـن بچشان
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم اردیبهشت 1385ساعت 7:11 توسط محمد فرخ طلب
|
