سـاكت نمـي شود دل مــان وقتـي صـدهــا دليــل ِ از تــو ســـرودن هست
پـر مي كشي پرنده شوي يك آن ، حس مي كني كــه روي پرت يك دست
بــا ايـن كــه پشت قـافيــه جـا مـانديـــم در ازدحــام ســرد غــزل خــوانـــي
ما دل خوش ايم با تو هر از گاهي يك لحظه مي شود به كسي دل بست!
وقتـي شتــاب فصــل رسيـــدن هـا ، افتـــاده در مسيــــــر ِ ســراشيـبـــي
از دست ايـــن زمــانـه گـــريـزي نيـست ، بــايد به عمق دره ي غم پيوست
رنگيــــن كمـــان چشـم شما شايد ، از نـــور اشك همچــــو منـــي بـــاشد
رگ گريه هام و لحظه ي بعد از آن با بودنت چه شادي و ...من سر مست!
يــك ابـــــر تيـــره حس مـــرا فهميـــد دزديـــد طــــرح خـــوب تـــو را از مــن
اي كـــاش از هجـــــوم خيـــالاتـش مي شــد عبور كرد و بـه بيــرون جست
***
ايــن حــرف هاي يـك دل ِ عــاشق بــود ، بــا بوق تــاكسي بـه خودش آمداحساس مي كند كه سرش گنگ است ، "لطفاً مرا به خانه ببر دربست!!"


