ایـن ذهنِ لـعنَـتـی پُـرِ تشویش و التهاب

دنیـا سکـوت کـرده و تقدیـر توی خواب

 

در مـرزِ آسمــان و زمیـن گیــر کــرده ام

احسـاس می کنم که شبیه ام به یک شهاب

 

تشخیصِ ردّ پـایِ دلـم کـارِ مشکلی است

تمـثیـلِ خانـه ای شـده ام مانده روی آب

 

از وسعت ات که چیـزِ زیـادی نخــواستم

جـز لحـظـه ای قــرارِ ملاقـاتِ بـی نقاب

 

ایـن روزها پُـر از هیـجـان هـای مبهـم ام

همسـایـه بـا حـوادِث و در حــالِ انقلاب

 

از امتــدادِ کــوچـه و دیـــوار خستــه ام

از نقـشِ غیـرِ قـابـل ِ تـغیـیـر ِ یک سراب

 

مـن یک مسـافـرم که سـوارم نمـی کننـد

حتـی درونِ خلـوت ِ تصـویـر ِ تویِِ قاب

 

*** 

 

انگـار وقتِ قصـه ی مـا هـم به سر رسید

"ذهنم پُـر از هجـومِ سؤالات ِ بی جواب"

 

مرداد ۱۳۸۵

رشت