تو از مظاهر آینده ای من از قجرم

نترس از این همه حرفی که هست پشت سرم ...

سوار اسبم و تنها تر از همیشه شدم

ببین ، پیاده نظامی نمانده دور و ورم

به دوش می کشم آوار جنگ های تو را

ولی نه این همه ، مردم ، کمک کمک ، کمرم !

و شاهزاده و اسبش درون کوچه ولو

بجنب سوژهِ یِ من ، تیتر داغ یک خبرم

نخواه مثل تو باشم بخندم از تَهِ دل

چه سود می بری از قاه قاه بی ثمرم

هوایِ بغض کسی توی کوچه می پیچد

تَ تق تَ تق ، در و (دَرُ ) وا کن ، هنوز پشت دَرَم!!

به شاهزاده و اسبش زمانه می خندد

که می روم کُت و شلوار و یک اُتُل بخرم!!!

اسفند ۱۳۸۵ - رشت