همان دقیقه که بسیار خسته ایم
خدایا
مرا در آغوش بگیر
پر از بوسه های مهربان
کآسمان گر بگیرد
هر گاه دل به لحظه ی دیدار بسته ایم
احساس کرده ایم که بسیار خسته ایم
در خانه های مان هوس گریه می کنیم
او پشت در همیشه به پا ، ما نشسته ایم
شاید که عشق حربه ی ما را بلد شده
شاید که قلب نازک او را شکسته ایم
باید خلاصه کرد مفاهیم سخت را
ما توی میوه های خدا شکل هسته ایم
باید برای دیدن او بی امان دوید
آری ، همان دقیقه که بسیار خسته ایم
۷ آبان ۱۳۸۷
رشت
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم بهمن 1387ساعت 12:23 توسط محمد فرخ طلب
|
