گاهی که آسمان تو ابری است
خدایا مرا در آغوش بگیر
پر از بوسه های مهربان
کآسمان گر بگیرد
از این که مثل سنگ شوی اجتناب کن
قدری ببار ، کودک دل را مجاب کن
من بی خودم شبیه عصا قورت داده ها
تو شکل من نباش مرا تو خطاب کن
ای شهردار سینه ی من لطف تان زیاد
این برج های دور و برم را خراب کن
شاگرد سر به راه تو هر لحظه حاضر است
یک آن میان همهمه حاظر غیاب کن
سرتاسر سرای مرا ریسه بسته اند
یک شب بیا به خانه ی من ، فتح باب کن
گاهی که آسمان تو ابری است روی من
در کسوت اهالی باران حساب کن
محمد فرخ طلب
رشت
+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388ساعت 3:40 توسط محمد فرخ طلب
|
